Nutri-Score mogelijk verplicht in Europa: handig hulpmiddel of te simpel gedacht?
Inmiddels mogen individuele Europese landen Nutri-Score ook verplicht stellen zonder daarbij in strijd te handelen met Europese regelgeving.
Nutri-Score is inmiddels op steeds meer verpakkingen in de supermarkt te vinden. Toch was het systeem tot nu toe niet verplicht. Producenten mochten zelf bepalen of ze de bekende letters A tot en met E op hun producten plaatsten. Inmiddels mogen individuele Europese landen Nutri-Score ook verplicht stellen zonder daarbij in strijd te handelen met Europese regelgeving. Daarmee wordt de kans groter dat consumenten de score in de toekomst op veel meer producten gaan tegenkomen.
Maar wat zegt die letter nu eigenlijk?
Het belangrijkste om te begrijpen, is dat Nutri-Score bedoeld is om producten binnen dezelfde categorie met elkaar te vergelijken. Een pizza wordt dus vergeleken met andere pizza’s, ontbijtgranen met andere ontbijtgranen en yoghurt met andere yoghurtsoorten. Dat betekent dat een product met een A niet automatisch gezonder is dan elk product met een B of C uit een andere categorie.
Juist dat punt zorgt regelmatig voor verwarring. Mensen zien soms een product een goede score krijgen waarvan ze niet direct verwachten dat het gezond is. Maar Nutri-Score probeert niet het volledige voedingspatroon te beoordelen. Het helpt vooral om binnen een schap snel een betere keuze te maken.
De berekeningen achter Nutri-Score zijn overigens behoorlijk ingewikkeld. Het systeem kijkt naar verschillende factoren tegelijk. Producten krijgen minpunten voor onder andere calorieën, suiker, verzadigd vet en zout. Tegelijk kunnen ze pluspunten verdienen voor bijvoorbeeld vezels, eiwitten, groente, fruit en peulvruchten. Uiteindelijk rolt daar één totaalscore uit.
Dat complexe rekenmodel is meteen ook een van de grootste bronnen van kritiek. Sommige producten lijken volgens consumenten of deskundigen een opvallend hoge of juist lage score te krijgen. In bepaalde gevallen is die kritiek terecht. Voeding is namelijk veel ingewikkelder dan één letter op een verpakking kan weergeven.
Tegelijkertijd moeten we ook realistisch zijn. Het perfecte systeem bestaat waarschijnlijk niet. Voeding bevat honderden voedingsstoffen, productgroepen verschillen enorm van elkaar en consumenten hebben vaak maar enkele seconden om een keuze te maken in de supermarkt. Een volledig etiket lezen en alle voedingswaarden interpreteren kost tijd én kennis.
Juist daar ligt de kracht van Nutri-Score. Het biedt een snelle eerste indruk van de voedingskundige kwaliteit van een product. Hoewel het zeker niet perfect is, behoort het op dit moment tot de betere praktische hulpmiddelen om consumenten in één oogopslag extra inzicht te geven.
Dat betekent niet dat je blind moet varen op de letter op de verpakking. Het blijft verstandig om, wanneer mogelijk, ook naar de ingrediëntenlijst en voedingswaardetabel te kijken. Maar voor veel mensen is Nutri-Score een laagdrempelige manier om snel producten te vergelijken zonder eerst een complete voedingsanalyse te hoeven maken.
Als voedingsdeskundige zie ik Nutri-Score daarom vooral als een wegwijzer. Niet als de eindbestemming, maar als een hulpmiddel dat gezonde keuzes iets makkelijker maakt. Mits je begrijpt waar het systeem voor bedoeld is.
Oftewel: Nutri-Score is geen perfect oordeel over een voedingsmiddel, maar een praktisch vergelijkingsinstrument binnen productcategorieën. En juist wanneer je dat onderscheid begrijpt, wordt de score een stuk waardevoller.
Bron:
